Michael Chin

Michaël Kin / Michael Chin

 

iden·ti·teit (de; v)

  1. gelijkheid: je identiteit bewijzen; bewijzen dat je de persoon bent voor wie je je uitgeeft
  2. eigen karakter

Fotoalbums kunnen meer zijn dan slechts vergeten archieven van vervlogen tijden, maar ze kunnen je nieuwe inzichten geven over je eigen bestaan. Een jaar lang zocht Michael Chin naar zijn culturele identiteit door persoonlijke fotoalbums van onder het stof te halen en ze te digitaliseren. De foto's uit zijn kindertijd, maar evengoed die genomen zijn voor zijn geboorte, kregen door middel van fotomanipulatie een nieuwe dimensie. Aziatische gezichten werden plots blank, (haar)kleuren veranderden van tint en lichaamsdelen verdwenen in het niets. Door bewerkingen toe te passen, wordt de realiteit en de fotografie als 'waarheidsgetrouw medium' steeds in vraag gesteld. Wat is realiteit en wat is fictie binnen een visueel narratief? Aan de hand van gevonden krantenknipsels en advertenties stelt het project het misleidend karakter van beelden verder in vraag. Alle beelden kregen een plaats in een herinterpretatie van het klassiek fotoalbum dat je in twee richtingen kan lezen.

Het album is opgedeeld in twee verhalen. Het eerste deel gaat over over Vlaams alter-ego Michaël Kin en is een spiegeling van het tweede deel, 'Michael Chin'. Het verschil is dat dat laatste voornamelijk bestaat uit foto's van Aziatische mensen uit een persoonlijk archief, terwijl 'Michaël Kin' voornamelijk gevonden internetfoto's van blanke mensen toont. Beide delen kruisen elkaar in het midden van het album, waar beelden zich kantelen en de lezer dwingen het album te draaien totdat het ondersteboven staat. Door die handeling verandert de leesrichting en blader je door de pagina's van rechts naar links, een verwijzing naar traditionele boeken uit het oosten. Door te spelen met het fysiek uiterlijk, gevonden beelden en teksten, en de conventies van het boek, wordt identiteit tastbaar zonder ooit een uitsluitend antwoord te geven over wat iemand écht tot een persoon maakt. Misschien is identiteit een vaag begrip dat door iedereen op verschillende, allemaal even correcte manieren, gedefinieerd kan worden en kan je het niet zomaar in twee eenvouwdige Van Dale-definities samenvatten.

⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯

'Alsof ik heel even mijn eigen lichaam verlaat, observeer ik mezelf en probeer ik mijn innerlijk klokhuis en mens zijn binnen de lijnen te kleuren. Geel. Per toeval werd ik in de schoot van de, over het algemeen, melkblanke maatschappij geworpen en kan ik niets anders doen dan te beseffen dat mijn sepiatonen buiten de norm vallen. Bij gebrek aan een gom die mijn gebreken kunnen ontsporen, blijven mijn misstappen zich buiten de lijntjes standhouden. Kleuren die liefst niet geassocieerd worden met sneeuw behoren tot de minoriteit en worden, of je de woorden over je lippen durft laten rollen of niet, anders bekeken.'
(Een passage uit Michael Chins scriptie, 'IK ≠ IK'.)

Michael Chin
Michael Chin
Michael Chin
Michael Chin
Michael Chin
Michael Chin
Michael Chin
Michael Chin
website by