ON HOLD

Ik loop in Brussel rond, van Noord naar Zuid. Iedereen om me heen is gehaast en zoekt zich een weg in de mensenmassa. Mensen dwarrelen tussen de hoge gebouwen rond, allemaal met een duidelijk doel voor ogen. Ik, integendeel, loop er verloren bij.

Vanuit een sociale utopie, is het idee gegroeid om een ontmoetingsplek te creëren in de Ravenstein Galerij. Deze ontmoetingsplek zie ik als een cosmos waar mensen zich bewust worden van hun medemens. Een plaats waar geen haast is, een plaats waar de mens centraal staat en niet de omgeving. 

De Ravenstein Galerij biedt hiervoor de perfecte locatie, met haar ligging vlakbij het centraal station en de vele kantoorgebouwen. De passanten zijn voornamelijk kantoorlui, pendelaars en forenzen. Dit doelpubliek gebruikt de galerij als shortcut om zo vlugger naar/van hun werk te komen.

Mijn ontwerp bestaat uit drie elementen die ik samen verwerk tot een installatie.

Het eerste element is een waas die ik creëerde in de gang. Deze waas wordt sterker naar gelang je dichter bij de koepel, en dus ook de kantoorgebouwen, komt. De omgeving valt volledig weg en een witte gloed blijft over. Dit wekt een vervreemdend gevoel op waardoor mensen geneigd zijn naar elkaar te gaan kijken. De focus verlegt zich van omgeving naar mens.

Een tweede element zijn makersateliers. In deze ateliers zitten tijdelijke makers die de passanten als inspiratiebron gaan gebruiken. Door het dagelijkse contact met voorbijgangers komen ze tot doordachte ontwerpen, die specifiek gericht zijn op de mens en zijn beleving. De passant is het studieobject voor de maker.

Anderzijds krijg je door de openheid van de makersboxen ook het omgekeerde effect. Passanten gaan de makers aan het werk zien. Ook dit zorgt voor een vertraging van passage, doordat de intresse gewekt wordt voor de nijverheid waarmee de maker bezig is.

Het laatste element bevindt zich op het einde van de gang, in de rotonde. Hier is een landschap gecreëerd. Aan het einde van de beleving waarbij de omgeving wegvalt, staat de mens voor een keuze. Ofwel loopt men verder, ofwel besluit men om toch nog enkele ogenblikken te blijven. Als je er voor kiest om verder te gaan in de ontmoeting, kan je een plek zoeken in het landschap. Dit geeft de ervaring van innerlijke rust. 

©2018 LUCA School of Arts. Lees onze gebruiksvoorwaarden en privacybeleid.

website by