MAKERS @ RAVENSTEIN

Het basisidee van mijn ontwerp biedt een antwoord op een groot probleem in de Ravensteingalerie. Tijdens mijn observatie is duidelijk geworden dat passanten geen ‘eigen plaats’ hebben: ergens waar ze kunnen zitten, staan, liggen, bellen, wachten... Het bestaande meubilair nodigt niet uit en is qua vorm en kleur onsamenhangend. Als ontwerper wil ik hiervoor een beter antwoord bieden. Ik ontwerp een serie publieke meubilairs die als parasitaire sculpturen op en rond de vormen binnenin de galerie kruipen. Ik vertrek vanuit de vormgeving van de bestaande zuilen, balustrades, kolommen, trappen... waarrond ik dan verder mijn ontwerpen uitwerk. Deze sculpturen bieden de mensen een ‘eigen plek’ aan om zich toe te eigenen op de manier die hij zelf wilt. De passanten worden zelf onderzoeker van elke sculptuur en proberen deze te lezen en te ervaren met hun lichaam. Dit geeft niet alleen een interessant beeld, het maakt mensen nieuwsgierigen en zet aan tot mee exploreren.

 

De vormgeving van mijn sculpturen zijn abstract, strak en modern. Ze incarneren wie ik ben als ontwerper. Om mensen te triggeren werk ik met frames die een blinkende gouden tint hebben, dit door ze te poederlakken (zo zijn ze goed bestand tegen beschadiging). In de frames zit gekleurd plexiglas,  waardoor de sculpturen schaduwen op muren en vloer werpen en voor een extra dimensie zorgen. Deze materialen koos ik op basis van veiligheid en duurzaamheid, belangrijke indicatoren voor publiek meubilair.

 

Het geheel geeft een speels beeld in de grijze galerie. Ik bied een oplossing aan de eeuwige passage  en geef de bezoekers  een ‘eigen plek’. Het laat de mensen toe te ontdekken en te dromen en  een fractie uit hun dagelijkse sleur te komen. Met mijn project wil ik ze kunnen verwonderen met iets moois en geheimzinnig en hen uitdagen, maar tegelijk ook een plaats van rust geven.

©2018 LUCA School of Arts. Lees onze gebruiksvoorwaarden en privacybeleid.

website by