Jenna Vanwachtendonck

La place à fer

Ontwerp voor een ingreep op de Josaphat-terreinen op de grens van Schaarbeek en Evere die de kwaliteit en de sociale cohesie in deze buurt moet versterken. Het ontwerp wordt geschraagd door voorafgaand onderzoek (in groep) naar context, geschiedenis, mensen, gebruikers en de netwerken er omheen. Dit vooronderzoek spitste zich toe op de thema’s natuur, cultuur, educatie, clubhouse en voeding.

 

Mijn keuzen is gegaan naar het thema educatie. Ik ben van mening dat er geen leeftijd is om bij te leren of iets aan te leren aan anderen. Met deze gedachten wou ik dan ook verder gaan. Het was eveneens mijn bedoeling om niet van 1 leeftijdscategorie gebruiken te maken maar met meerdere leeftijdsgroepen als doelpubliek.

 

Vervolgens ben ik mensen van in de buurt gaan ondervragen aangaande hun wensen om bij te leren of wat ze zouden willen aanleren aan anderen.

 

Uit dit onderzoek kwam ik tot de conclusie dat er heel wat personen graag terug iets met hun handen zouden willen bijleren. Ze zitten vaak heel de week achter hun computer, in vergaderingen en hebben geen tijd meer om iets na hun professionele activiteit te gaan doen.

 

Op deze behoefte van deze mensen ben ik dan ook ingegaan voor dit project. Ik wou een werkplaats creëren waar mensen de juiste gereedschappen en informatie hadden om iets te kunnen bijleren en even er tussen uit te kunnen komen op een creatieve manier.

 

Als locatie heb ik er voor gekozen om een bestaand leegstaand huis op de Josaphat site te gebruiken, dicht bij het treinspoor gelegen. Het pand zelf is bouwallig en lijkt onaangenaam maar het is gelegen in een wel gekende buurt. Mijn bedoeling was om dit huis een positief beeld te geven.

 

Ik heb besloten om een smederij te ontwerpen waar mensen kunnen komen leren smeden. Het is een heel indrukwekkende ambacht waar mensen kunnen komen kijken naar de activiteiten van de smid en zelf leren smeden.

Het is een ontmoetingsplaats waar mensen samen creatief bezig zijn. Het wordt gekenmerkt door geluiden van de hamers, het knetteren van het vuur en eveneens het magische zicht van de vlammen die zo krachtig zijn dat men van een simpele geroeste ijzeren staaf iets ongelofelijk mooi's kan maken.

 

Met deze gedachte begon ik te onderzoeken en ontwerpen. Voor mij was de hoofdzaak dat de inwoners betrokken worden in dit project. Een plek waar omwonenden, zowel jong als oud, kunnen samen komen. Een plek waar er van gedachten kan gewisseld worden en er creatief bezig is. Deze ontmoetingsplaats zou de trekpleister van de Stad Schaarbeek worden.

©2018 LUCA School of Arts. Lees onze gebruiksvoorwaarden en privacybeleid.

website by