Het huis van de wijk.

Voor mij is de Galerie een gefragmenteerd gebouw zonder een eenheid en zonder overkoepelend gebruik. Het is voor mij een ‘space without use’.
Hoe geef je een ‘space without use’ haar gebruik terug? 

Daarbij is niet alleen de locatie van de galerij belangrijk (Kunstberg), maar zijn ook de noden van onze samenleving van belang. In het ‘ontscholen’ zag ik een bruikbare trend. Men wil weg van de cultuurpaleizen en de grote cultuurinstanties. Men wil de kunst en de muziek terug brengen naar de mensen. Dit vertaalde ik door een open source platform te creëren.

Het plein zien we als plaats waar de spontane ontmoeting plaatsvindt. De straat dient als doorloophal die uitmondt op het plein. Naast die doorloophal bevinden zich nog 2 evenwijdige straten. Dit is voor mij een belangrijk gegeven: een nieuwe transit tussen de voorgevel en de achtergevel,  die tussenruimte wordt vormgegeven. Dankzij dit platform creëer ik een nieuwe connectie, geef ik de Galerie terug een gezicht in de stad en wordt het terug een levende plek waar verschillende mensen samen komen en elkaar ontmoeten. Ik geef met mijn interieur een plaats aan de mensen waar van alles kan ontstaan; zo ontworpen dat alles volledig aan te passen is aan diverse en vaak onverwachte scenario's van het dagelijks leven, die reflecteren hoe creatief, mobiel en digitaal georiënteerd onze generatie leeft. Het is niet alleen een platform voor innovatieve producten, maar ook als een unieke ontmoetingsplaats voor evenementen, workshops, presentaties en debatten. Bovendien is het een lichte omgeving die evenwicht brengt tussen een kalme en innovatieve/creatieve sfeer.

Kortom een huis van de wijk. 

 

Julie Teetaert

©2018 LUCA School of Arts. Lees onze gebruiksvoorwaarden en privacybeleid.

website by