Marianne De Cock

make invisible visible

Galerij Ravenstein is geografisch hoog gesitueerd in Brussel . In brussel was het zo dat niks hoger gebouwd mocht worden dan het koninklijk paleis om het zicht niet te schenden . Brussel is bestond uit een boven en beneden stad. Dit bracht vroeger een sociale breuk te weeg tussen de hogere klasse in de bovenstad en de arbeiders in de beneden stad. Dit vertaalt zich vandaag de dag als versnippering van verschillende culturen. De Galerij verbind de beneden met bovenstad en is de geschikte locatie om verschillende culturen samen te brengen. In de Galerij vestig ik een socio creatief ambachtscentrum. Hieraan koppel ik een ontmoetingscentrum. Waarin de ambacht voort komt uit culturen.

 

Vanuit het onderzoek van Stijn oosterlynck ( opzoek naar een nieuwe gemeenschappelijkheid in brussel) blijkt dat mensen die betrokken zijn in brussel dat geen connectie hebben met elkaar dat er een plaats moet ontstaan waarin deze gemeenschappelijke krachten gebundeld kunnen worden.  Als vormgeving heb ik de symbolische grens tussen boven en beneden stad vervaagd door het uitvergroten van de verbindingswegen. De ruimte tussen de  verbindingswegen  aanzien als volumes.

 Het synthese beeld van mijn voorgaand onderzoek heeft mij vooral geïnspireerd tot materialisatie omdat dit de verbindingswegen weergeeft dat vanuit de beneden stad naar de boven stad werden aangelegd, hiermee geef ik weer dat ik iets onzichtbaar weer zichtbaar wil maken omgezet in materialisatie zou ik met translucentie gaan werken waarmee je een interessant visueel spel creert .

 

 De zone waarin ik te werk wil gaan ben ik gaan onderzoeken waar ontmoetingen zich in openbare plaatsen het meest tot stand komen, dit gebeurt het meeste in een cirkelvormig gegeven. Om dit tegen te werken ben ik het middelpunt van de cirkel gaan verplaatsen naar het werkelijk middelpunt van het gebouw dat zich situeert in de gang. Omdat de gang een linear gegeven is wil ik dit behouden. De passant zijn gezichtsveld verbreed bij het voorbij wandelen van het geëlimineerde  vitrines en kan diepte van de ruimte waarnemen.

 

De modules zijn in het lineare geplaatst met bijpassend public furniture dat zich ook in de gang situeert om te linken naar de modules. De modules zijn zo vormgegeven dat enkel het essentiële van toepassing is. Dit doe ik omdat ik de culturen wil moderniseren door hun maakproces uit hun context te halen en enkel de meeste belangrijke handelingen wil overhouden wat vernieuwend werkt. Er zijn enkel zit, leg, en opslag elementen voorzien.

 

Er zijn vier modules voorzien aan weerszijde van de gang  die elk hun eigen functie uitoefenen . het zou werken als een pop up gegeven  wat het vernieuwende interessanter maakt.  Zo doet de galerij dienst als een creatief ambachtscentrum. 

©2018 LUCA School of Arts. Lees onze gebruiksvoorwaarden en privacybeleid.

website by