Over de onderzoekscluster

Hoe we leven, werken en kunst en performance beleven is door de pandemie veranderd. We toverden onze comfortabele huizen om in leerruimtes op afstand, met grote werkoppervlakken, uitgebreide opslagruimte, gevuld met ergonomische stoelen. Om afleiding te reduceren hebben we visuele en akoestische grenzen gecreëerd. Het aanbrengen van grenzen tussen ruimtes voor verschillende activiteiten werd belangrijk. We konden onze thuisomgeving aanpassen en konden ver van elkaar werken, leven en leren. Toch boden de online platforms maar zeer beperkte mogelijkheden om artistieke interventies en performances te ervaren. Tal van virtuele ervaringen in de kunst bestonden uit 360-graden wandeltochten, slideshows van schilderijen, sculpturen en installaties, paneldiscussies en reeksen performatieve acties binnen het Zoom / Teams / Blackboard / Skype frame.

Hoe zorgen interfaces ervoor dat artiesten kunnen interageren met een publiek via performance? Kan deze virtuele interface een ontmoetingsplaats worden? Is het mogelijk om de virtuele dimensie van een performance, die een ruimte als een wereld op zich beschouwt, bewust te maken van de virtuele dimensie? Kunnen we situaties of onconventionele interfaces construeren die zich afspelen in de realiteit en virtuele werkelijkheid?

We zien een interface als het ontmoetingspunt tussen twee (of meer) systemen, subjecten, organisaties, objecten. Performativiteit als een manier van handelen, via spreken, het lichaam, tussen subject en object, en tussen object en object. We willen de performatieve dimensie van interfaces ontwerpen, creëren en doordenken. We onderzoeken de esthetische, ethische, sociale en politieke implicaties van hun situaties, ensceneringen en theatraliseringen.

Onderzoekers

Esther Venrooij

Volkmar Mühleis

Annelies Monseré