Ontvankelijke Stilte

Bram Van Breda

2017, jacquard weving in linnen, 450 cm (h) x 300 cm (w)

 

De ontvankelijke stilte.

Waar met toewijding de zuiverheid aanbeden wordt.

In de plooien laat de tijd er zijn sporen na.

Een sluier van vuil en stof.

Vuil behoort tot het alledaagse en is een kostbare herinnering aan het verleden. We staan hier echter niet bij stil, koesteren het reine en verheerlijken de zuiverheid. Deze tweestrijd maakt van vuil een complexe materie, die gevormd wordt door culturele opvattingen en hierdoor tal van connotaties oproept. Bram Van Breda poogde zich tijdens de voorbereiding van op deze derde LUCA Biënnale te verplaatsen in de wereld van de kloosterlingen. Hij verdiepte zich in de symbolische waarde van het wassen en zuiveren, die vervat zit in de beeldvorming van het christendom. Daar ligt het zuiveren aan de basis van verschillende relikwieën en krijgt vuil een symbolische waarde.

 De Ontvankelijke Stilte vertrekt bij één van de Mariabeelden in Abdij Keizersberg. De abdij is een plek toegewijd aan het leven van Maria, die symbool staat voor de zuiverheid en ontvankelijkheid. De stoflaag die zich door de jaren heen als een sluier over het beeld heeft gelegd, wordt aangestuurd als medium. Door het te reinigen, bekomt men een afdruk van het beeld, die sterk refereert aan de totstandkoming van de Lijkwade van Turijn en de doek van Verona, waarbij het vuil op Jezus’ lichaam een afdruk naliet op textiel. Bij de Ontvankelijke Stilte is het bekomen beeld abstract. Het zit vervat in een linnenweefsel en maakt dat de nadruk ligt op de handeling. Het fungeert als een stille herinnering aan een tijdelijke handeling en een langdurige culturele opvatting.

©2018 LUCA School of Arts. Lees onze gebruiksvoorwaarden en privacybeleid.

website by