minne [at] snieders.be

"De zaal loopt vol. De menigte vindt druppelsgewijs haar plaats. Jassen worden over de schoten gelegd, excuses voor onbedoelde stoten worden gul uitgedeeld. Het gestommel klinkt luid in de zaal waar zo meteen het doek op zal gaan. Een enkeling stopte met praten en kijkt voor zich uit. Haar buur merkt haar stilte op en neemt die over. De aanmaning tot stilte gaat als een domino-effect de zaal rond.

Nu de stilte dichterbij komt, volgen de lichten. Dit moment, het moment waarop de lichten dimmen en het doek weldra zal openen, gaan we nog even rekken. Het publiek maakt zich klaar voor een stuk waar ze voor zijn afgezakt. Een stuk waarvan de affiche of de omschrijving op de website hun wel interesseerde. We kunnen stellen dat de zaal stil geworden is, maar complete stilte is onbestaand. Nu de lichten gedimd zijn, de zaal tot rust gekomen is en alle ogen aan het dichte doek hangen, valt het geluid van de zaal op. De zaal, die vol verwachtingen zit, ademt en schraapt zijn keel. De zaal hoest en laat zijn tas vallen. Voor even zijn dit de geluiden van het stuk. De geluiden van het theater."

(fragment uit mijn thesis ‘Take Your Seat, 2021)